నేనూ నా ప్రాజెక్ట్ గోల మొత్తానికి నా కం బాక్…

Standard

అప్పుడెప్పుడో నవంబర్ లో పోస్ట్ రాసాననుకుంటా…తరువాతిప్పుడే మళ్ళీ టపా మొదలెట్టడం….

డిసెంబర్…జనవరి..ఫిబ్రవరి..మార్చ్…

“ఆ తరువాత నువ్వు రాయకుండా ఉంటే ఏప్రిల్ మే కూడా వచ్చేస్తుంది…సోది ఆపి విషయం చెప్పహే…”

నా మానాన నేను టైప్ చేసుకుంటూంటే ఈ డవిలాగులెవరివబ్బా కొంపదీసి ఆత్మసీత కాదు కదా అని అనుకునేంతలో…

“దిక్కులు చూసింది చాలు..నువ్వకున్నది కరెక్టే”….అని మళ్ళీ…..

ఎవరా అని చూస్తే ఇంకెవరు నా ఆత్మసీతే….ఇట్టాంటి సత్యాలు పలికేది ఆత్మ సీతే కదా….

కనిపించి కనిపించడంతోనే….

“మాములుగా నువ్వు రాసేది ఆడికో అమావాస్యకో …దానికి తోడు ఈ గాప్…బ్లాగు మొదలెట్టగానే సరిపోదు…టపాలు కూడా అప్పుడప్పుడు రాస్తూ ఉండాలి….బ్లాగు పట్ల బొత్తిగా రెస్పాన్సిబిలిటి లేదు…మీరంతా ఎందుకు మొదలెడతారో బ్లాగులు” అని ఎడాపెడా వాయించేస్తోంది…

“ఇంక చాలమ్మా…ఆపు…లేక లేక ఈ టపాని మొదలెట్టాను…దీన్ని ఫినిష్ చెయ్యనీ..ఏ విషయమైనా మనం శాంతియుతంగా  మాట్లాడుకుని పరిష్కరించుకుందాము” అనే లోపల…

“ఈ డవిలాగ్ చాలా సార్లు చెప్పావు…ప్రతి సారి మొదలెట్టడం దాన్ని అటకెక్కించడం…నీ విషయం నాకు తెలియదా… ”

“నో నో ఈ సారి పక్కా…మేటరేది లేకపొయినా…ఐ ఆం బాక్ అన్న మెసేజ్ అన్నా పెడతానుగా “…

“నువ్వేమైనా షారుఖ్ ఖాన్  అనుకుంటున్నావా…కింగ్ ఈస్ బాక్ అని స్టేట్మెంట్లు ఇవ్వడానికి లేక అజితా బిల్లా సినిమాలోలా డవిలాగ్ చెప్పటానికి…ఈ సోది నాకొద్దు గాని నువ్వు దీన్ని పూర్తి చేసేంత వరకు నేను వెళ్ళను…ఇక్కడే ఉంటాను…” అని అల్టిమేటం ఇచ్చింది …

లేదు లేదు ఈ సారలా చెయ్యను…దీన్ని పూర్తి చేస్తాను గా అని బతిమిలాడి…శాంతి సందేశాన్ని పంపించాక…కొంచెం శాంతించినట్లు అనిపించింది…ఈ సారి పూర్తి చేస్తానుగా…ప్రామిస్ అని చెప్పేసరికి కొంచెం మెత్తబడి…నీకో రెండు రోజులు టైమిస్తున్నాను…ఆ లోపల టపా పూర్తి చెయ్యి లేకపోతే…

“ఆ లేకపోతే”

“చెప్పను…చూపిస్తాను” అని ఒక రేంజ్లో వార్నింగ్ ఇచ్చి వెళ్ళింది….

హమ్మయ్య ఆత్మసీత వెళ్ళిపోయింది…ఇంక టపా రాసేయ్యచ్చు అని అనుకుంటున్నాను..

ఈ గోలలో పడి…హా ..ఏదో రాయాలనుకున్నాను …ఏంటా అని ఆలోచిస్తోంటే ఏమి గుర్తురావడం లేదు…

కంఫ్యూషన్ లో ఏం రాస్తున్నానో అర్ధం కావడం లేదు….ఫస్ట్ టైం టపా రాస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది…

ఈ సారి ఎలాగైనా టపా పూర్తి చెయ్యాలి…ఏం రాయాలి…అసలెందుకింత గాప్ వచ్చింది అని నాలో నేనే ఆలోచిస్తున్నా…

అసలిదంతా కాదు కానివ్వండి…అసలు ఈ గాప్ ఎందుకు వచ్చిందంటే…

అవి కొత్త ప్రాజెక్ట్ స్టార్ట్ అయ్యిన రోజులు…

మూడు రిక్వైర్మెంట్ డాక్యుమెంట్లతో ఆరు డిజైన్ డాక్యుమెంట్లతో కాలాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్న రోజులు…

మేము రాసిందే వేదం అంటూ(ఎందుకంటే మాకూ రిక్వైర్మెంట్లు ఫుల్లుగా తెలియవు కాబట్టి) టీంలో కొత్త గా జాయిన్ అయ్యిన వారికి విచ్చలవిడిగా కె.టి దంచుతున్న రోజులు…

కె.టి తరువాత మేము రాసిన డిజైన్ డాక్యుమెంట్లు మిగతా వాళ్ళకిచ్చి ఏవైనా డౌట్లుంటే మీ టీం మేట్స్ ని అడగండి అని మమ్మల్ని చూపెట్టి వెళ్ళిపొయాడు మా లీడ్ మహానుభావుడు స్వీట్లు పంచేసాను పండగ చేసుకోండి అన్న ఎక్స్ ప్రెషన్ ఇచ్చి.

ఇణ్ణాళ్ళు సముపార్జించిన అత్తెసరు ప్రాజెక్ట్ ఙ్ఞాన సంపదనీ మిగిలిన వాళ్ళకి పంచి పెట్టి ఇంకెవైనా డౌట్లుంటే లీడ్నే అడగండి అని ఒక పేద్ద భారాన్ని దింపుకున్నాము నేనూ,మా టీం మేటూ.

అప్పటి వరకు ఆడతా పాడతా పని చేస్తున్న మాకు రేపట్నుంచే కోడింగ్ ఫేస్..కాబట్టి ఎవరికిచ్చిన డిజైన్ డాక్యుమెంట్లు బేస్ చేసుకుని కోడింగ్ స్టార్ట్ చెయ్యండి..మీ కోడ్ తో బాటు టెస్ట్ కేసులు, రిజల్ట్స్ డాక్యుమెంట్లు కూడా రివ్యూ చేస్తాను అని ఓ మెయిల్…

ఏంటి చేసేది …కోడింగ్ చెయ్యడానికి భయం కాదు…చిక్కంతా టెస్టింగ్ లోనే ..టెస్ట్ చేయడానికి డాటా లేదు..టెస్టింగ్ ఎక్కడ నుంచి మొదలెట్టాలో మాకు తెలియదు..పైగా మన అప్లికేషన్ కి వెరే అప్లికేషన్ డాటా పైన డిపెండెన్సి ఉంది… మధ్యలో క్యూ.ఏ వాళ్ళకి ప్రాజెక్ట్ ఙ్ఞాన సంపద డిస్ట్రిబ్యూషన్ సెకండ్ ఫేసంట…

మీరేనా మెయిల్ కొట్టడం అనీ మేమూ ఓ మెయిలిచ్చాము మా లీడ్ కి ఇవీ మా కన్సెర్న్స్ అంటూ…నో వర్రీస్..మీరూ ప్రొసీడయ్యి పోండి..నేను ఉన్నానుగా అంటూ అభయహస్తం చూపించాడు…

ముందు సింపుల్గా ఉన్నవి చేసేద్దాము అని డిసైడ్ చేసుకుని అలాగే పని మొదలెట్టేసాము….

ఇదంతా ఏ ప్రాజెక్ట్ లో ఐనా మాములే గా అని మీకు  అనిపించచొచ్చు..అంతా బాగా జరిగితే నేను ఈ టపా ఎందుకు రాస్తాను…🙂

ఇట్టా చిన్న ప్రాసెస్ కంప్లీట్ చేసేయ్యడం ఆలశ్యం…డిజైన్ ఫేస్ నుండి నేనూ,మా టీం మేటూ ఉండడం చేత మా మీద ప్రేమ కొద్దీ మాకు రెండు కాంప్లెక్స్ ప్రాసెస్లు అంట కట్టాడు మా లీడు…అది ప్రారంభించే టైం కి నేనేమో అర్జెంట్ గా లీవులో వెళ్ళాల్సి వచ్చింది…వారం పది రోజులు అనుకున్నది కాస్తా ఇంకో పది రోజులు పొడిగించాల్సి వచ్చింది…

కాని లీవులో వెళ్ళే ముందు కె.టి. అంతా సక్రమంగా ఇచ్చేసి వచ్చా..(నాకు తెలిసింది)…

మనమొచ్చేసరికి అంతా బానే ఉంటుంది..నా ప్రాసెస్ కూడా అయిపోయి ఉంటుంది…పెద్దగా పని ఉండదులే అనుకుంటూ లీవయ్యక వెళ్ళి చూస్తే..

ఏముంటుంది… ఎడారిలో ఉండే వాళ్ళకి ఒయాసిస్ కనిపించినట్లు…నేను వచ్చేసరికి మా టీం మేట్ల మొహాలన్నీ దేదీప్యమానం గా వెలిగిపోతున్నాయి…నా కుడి కన్ను అదరడం మొదలయ్యింది…ఇదేంటి స్వామి ఈ శకునం అని అనుకుంటూ ఉన్నా .. ఈ శకునాలన్నీ దీనికి నాంది అని నాకు అప్పుడర్ధం కాలేదు…

మా లీడ్ కాన్ వీ మీట్ అని అడిగాడు…

మీటింగ్ లో సూటిగా సుత్తి లేకుండా మీరు చేస్తున్న ప్రాసెస్ రిక్వైర్మెంట్స్ మారాయి…ఇంకా అది డెవలప్మెంట్ స్టేజ్ లోనే ఉంది…ఆన్సైట్ వాళ్ళు అది ఎప్పుడు ఇస్తారని అడుగుతున్నారు…సిట్యుయేషన్ కొంచెం క్రిటికల్గా ఉంది..మీరు టేక్ ఓవర్ చేసుకుంటే బాగుంటుంది అని చెప్పేసాడు… మిగతా వాళ్ళు హెల్ప్ చేస్తారు మీకు..వాళ్ళు ఇష్యూ ఫిక్సింగ్ లో బిజీ గా ఉన్నారు అని అప్డేట్స్ ఇస్తున్నాడు…

అహా ఇదా సంగతి..అందుకేనా ఇన్ని వచ్చి రావడంతోనే ఇన్ని శుభ శకునాలు కనిపించాయి అని అనుకున్నా…

ఒప్పుకున్న పెళ్ళికి వాయించక తప్పుతుందా అని మళ్ళీ మొదలెట్టా…అదెప్పుడు కంప్లీట్ అవుతుందా అని మా టెస్టింగ్ టీం వాళ్ళు వెయిటింగ్…ఆన్సైట్ వాళ్ళూ వెయిటింగ్…నీ ప్రాసెస్ కోసం ఎంత మంది వెయిటింగ్ చూడు..సుడుందమ్మాయి నీకు అని మా టీం మేట్స్ జోకారు… ఇప్పుడీ కుళ్ళు జోకులు అవసరమా అని తీక్షణంగా ఓ లుక్కు ఇవ్వడంతో వెనక్కి తగ్గారు…

సరే మొత్తానికి కోడింగ్ ని ఓ కొలిక్కి తెచ్చాక టెస్ట్ చేస్తే ఆహా నా సామిరంగా exceptions మీద  exceptions …దానికి తోడు మా టెస్టింగ్ టీం వాళ్ళు అయ్యిపోయిందా మీ పని…ఇక మేము మొదలెట్టచ్చా అని ఒక గోల…ఆల్రెడి సగం మెంటలెక్కిన స్టేజ్లో ఉంటే వీళ్ళదొకటి…ఆపండెహె మీ గోల ముందు నన్ను స్థిమితంగా టెస్ట్ చేయనివ్వండి అంతవరకు నా దరిదాపుల్లోకి రావద్దు అని సీరియస్ గా వార్నింగ్ ఇచ్చా.. .పనయ్యాక నేనే పిలుస్తా…ఫార్మల్ గా మెయిల్ ఇస్తాను అప్పుడు చూసుకోండి అని చెప్పడం తో వెనక్కి తగ్గారు…

నా కోడ్ ని రిపేర్ చేసి అనుకున్న రిజల్ట్ తెప్పించేప్పటికి బాబోయ్…వచ్చిన రిజల్ట్స్ ని కాప్చర్ చేసి టెస్టింగ్ టీం కి మెయిల్ కొట్టా….మీరు స్టార్ట్ చేయండి అని…

ఆ తరువాత మొదలయ్యింది మా రెండు టీంస్ మధ్య టాం అండ్ జెర్రి ఫైట్లు…

ఈ సందులో ఆన్సైట్ వాడు టెస్టింగ్ మొదలెట్టేసాడు…వీటన్నింటితో టెన్షన్,ఫ్రస్ట్రేషన్…పడుకుంటే పలానా వాళ్ళతో పెట్టుకున్న గొడవ…డాటా..ఇవన్నీ కల్లోకి వచ్చేవి…

ఇట్టా కాదని మమ్మల్నే డైరెట్టుగా ఆన్సైట్ క్లైంట్ తో మాట్లాడమని చెప్పారు..క్లైంట్లేమో జాపనీస్..

ఇహ చూసుకోండి మాకు సీన్ సితార…వాళ్ళకేమో మన ఇంగ్లీష్ అర్ధం కాదు..వాళ్ళ ఇంగ్లీష్ మాకు అర్ధమయ్యేది కాదు…ఇంకా కొత్త రిక్వైర్మెంట్లు చెప్తూనే ఉన్నారు మా క్లైంట్ సాన్(గారు అంట జాపనీస్ లో)… వాళ్ళొకటి చెప్పడం మేమొకటి అర్ధం చేసుకోవడం…తీరా అది కాదు మేము చెప్పింది అని వాళ్ళనడం…చివరాఖరికి వాళ్ళ ఇంగ్లీష్ లెవల్స్ కి మేము దిగి వాళ్ళు చెప్పింది అర్ధం చేసుకునేసరికి చుక్కలు కనిపించాయి …..

నాలుగు నెలలు నను వీడని నీడ లాగా ఈ ప్రాసెస్ వదల్లేదు… ఓ రోజు మా క్లైంట్ సాన్ తో అనర్గళంగా జాపనీస్ మాట్లడేస్తున్నట్లు కలొచ్చింది..మొత్తానికి నాకు మెంటలెక్కిందని అర్ధమయ్యింది…

ఆ తరువాత క్లైంట్ కోరినట్లే మొత్తానికి ఫినిష్ చేసి యూ డిడ్ ఎ గుడ్ జాబ్ అనిపించుకున్న(పడిన కష్టము,చికాకు,ఫ్రస్ట్రేషన్,విసుగంతా ఈ ఒక్క మాట తో ఆవిరయ్యిపోయింది.ఈ మాటలో ఏదో మాయ ఉందనుకుంటా) …అప్పుడు నా మొహం ఇలా అయ్యింది…🙂

తరువాత గో లైవ్ ఫేస్ కి ఓ.కె చెప్పడంతో హమ్మయ్య అని అనుకున్నాము…

ఈ నాలుగు నెలల్లో ఫ్రెండ్స్ తో ఛాటింగ్ బంద్,కాఫీ బ్రేక్స్ బంద్,ఓ కునుకు తీద్దామంటే ప్రాజెక్ట్ కలలు …

ఇక ప్రాజెక్ట్ గో లైవ్ ఫేస్ కి వెళ్ళాక అందరం ఊపిరి తీసుకున్నాము…ఓ రెండ్ రోజులు సపోర్ట్ చేసాక  ప్రాజెక్ట్ అయ్యిపోయిందంటూ మమ్మల్ని బల్లలోకి వేసేసారు..(అదే అండి బెంచ్)…రెండు రోజులు పన్లేకుండా బా….గానే అనిపించింది..తరువాత అర్ధమయ్యింది ఖాళీగా కూర్చోవడం ఎంత కష్టమో..

ఫ్రెండ్స్ తో ఛాటింగ్ చేద్దామంటే పర్సనల్ ఈ-మెయిల్ సైట్స్ బంద్..

ముఖ పుస్తకమైనా చూద్దామంటే అదీ బంద్…

పోనీ బ్లాగులు చూద్దామంటే అదీ బంద్…

ఆన్లైన్ మాగ్జైన్స్ చదువుదామంటే అదీ బంద్…

హేపి గా బెంచ్ లో ఉన్నారు ఎంజాయ్ చేయండి అని కొంతమంది ఫ్రెండ్స్…టైం పాస్ లేకుండా ఎంజాయ్ ఎట్టా చేయాలో నాకర్ధం కాలేదు…చూద్దాము ఈ ఎంజాయ్మెంట్ ఎన్ని రోజులు ఉంటుందో…

హమ్మయ్య నాలుగు నెలలుగా ఉన్న టెన్షన్ అండ్ ఫ్రస్ట్రేషన్ అంతా ఒక్క టపా తో తగ్గిపోయిందన్న మాట…మొత్తానికి నేను హేపీస్…🙂

1920(నో కంఫ్యూషన్స్,ఇది సినిమా పేరు)

Standard

టైటిల్ చూసి ఈ పాటికి మీకు అర్ధమయ్యిఉంటుంది..కాబట్టి టైటిల్ గురించి నో ఉపోద్గాతంస్…డైరెట్టుగా మేటర్ లోకి వచ్చేస్తా…..

రెండు వారాల ముందు అనుకుంటా…

వన్ సాటర్డే….

ఆ వారం లో మిస్సయిన ఎపిసోడ్ల రీ టెలికాస్ట్లు చూస్తూ ఉన్నాను…

సినిమాలు ఏం వస్తాయో అని అలా వరసగా ఛానెల్స్ తిప్పుతోంటే…అప్పుడే ఒక సినిమా జూం ఛానెల్లో మొదలయ్యింది…

టైటిల్ చూస్తే 1920….అరె ఈ సినిమా చాలా రోజుల నుంచి చూడాలనుకుంటున్నాం కదా…ఇప్పుడు చూద్దాము..అని కూర్చున్నా…అరగంట చూద్దాము…బాలేకపోతే వెళ్ళి పడుకుందాం అని సినిమా చూడ్డం మొదలెట్టా..

ఆల్రెడి హారర్ సినిమా అని తెలుసు….ఒక్కటే చూడాలంటే కొంచెం భయమేసింది…కానీ సినిమా మధ్యాహ్నం వేసాడు చూసేవచ్చులే అని అనిపించింది…

యాక్చువల్లీ  రాత్రి,మరికొన్ని దయ్యం సినిమాలు ఇంట్లో వాళ్ళందరితో చూసి అలవాటవడం వల్ల ఒక్కటే చూడాలంటే భయమేసేది… ఎప్పుడైనా అలా హారర్ సినిమాలు చూడాలని అనిపిస్తే మా ఇంట్లో ఒక బాచ్ని రెడి చేసుకునేదాన్ని తోడుగా…వాళ్ళు రెడిగా లేకపోయినా ఆ సినిమా గురించి ఏదొ ఒకటి ఊదరగొట్టి..ఆ సినిమా బెమ్మాండం గా ఉంటుంది..ఎంత థ్రిల్లింగా ఉంటుందో తెలుసా..మనం చూద్దామని చెప్పి వాళ్ళని రెడి చేసేదాన్ని..

ఓ సారి ఏమయ్యిందంటే…ఓ అరవ డబ్బింగ్ సినిమా యాడ్ చూసా..చూస్తే ఏవో ఆత్మలు..మాంత్రికులు గట్రా ఉంది…అరరె ఇది కూడా ఏదో  హారర్ సినిమాగా ఉంది,ఇంటెరెస్టింగ్ గా ఉంది….కాని మనకి బాచి లేదే…ఇప్పుడేం చెయ్యాలని ఆలోచించా…

అమ్మ దగ్గరకి పిల్లలు ట్యూషన్ కి వచ్చేవాళ్ళు…

ట్యూషన్ అయ్యాక…మీకొకటి తెలుసా..రేపు టి.వి లో ఒక దయ్యం సినిమా వేస్తున్నారు…యాడ్ సూపర్ గా ఉంది…రేపందరం మనం ఇంట్లో చూద్దాము..మీరు వస్తారా అని అడిగా…సినిమా గురించి బోలెడంత బిల్డప్ ఇవ్వడం వల్ల వాళ్ళు వస్తామని ఒప్పుకున్నారు…అలాగే సేం టు  సేం మా రాక్షసి కి, అమ్మకి చెప్పడంతో వాళ్ళూ ఒప్పేసుకున్నారు…

అనుకున్నట్లుగానే ట్యూషన్ ఫ్రెండ్స్ వచ్చారు..  ఒక ఐదారు మంది తయారయ్యాము సినిమా చూడ్డానికి…. మధ్యలో తినడానికి చిరుతిండ్లూ తెచ్చుకుని పెట్టుకున్నాము…

సినిమా మొదలయ్యింది…దయ్యం రాలేదు…సర్లే మధ్యలో వస్తుందిలే అని అనుకున్నాను..ఇంటర్వెల్ కి రాలేదు..ఇదేం సినిమా ఇంతవరకు అసలు దీన్ని చూపీలేదు అని విసుగు వస్తోంది..మా ట్యూషన్ ఫ్రెండ్స్ నన్ను ఎగా దిగా చూట్టం మొదలెట్టారు..నాకేమి తెలుసు యాడ్ భయానకం గా చూపించారు,ఇప్పుడు కాకపోతే ఇంకొంచెం సేపు తరువాత వస్తుందిలే….మిగతా సినిమా చూడండెహె అని కవర్  చేసి కళ్ళు మూసుకున్నాను…

ఆ తర్వాత కరెక్టుగా క్లైమేక్స్ కి కళ్ళు తెరిచా..అప్పటికి గానీ దయ్యం రాలేదు..వచ్చినా ఎంతసేపు ఉందనుకున్నారు.. ఓ 10 నిమిషాలు కూడా ఉండలేదు..ఇంతలోపల అమ్మవారు ఆవహించిన వీరోయిన్ వచ్చి దయ్యాన్ని చంపేసి దుష్ట శిక్షణ శిష్ట రక్షణ చేసేసింది…

సినిమా అయ్యాక ఫ్రెండ్స్ నీకో దండం నీ సినిమాకో దండం తల్లీ,మమ్మల్ని వదిలెయ్యి…మిస్ మాకు తలనొప్పిగా ఉంది ,ట్యూషన్ కి రేపొస్తాము అని అమ్మతో చెప్పి వెళ్ళిపోయారు.అప్పటి వరకు కాం గా ఉన్న మా అమ్మ కొట్టడమొక్కటే తక్కువ…🙂

అప్పటినుంచి బాచిలు ఫాం చేయకుండా…ఏదో అలా మధ్యాహ్నాలు మా తాతగారు,నాన్నమ్మ నిద్రపోతోంటే టి.వి సౌండ్ చాలా తక్కువలో పెట్టుకుని సినిమా చూసేదాన్ని…(హారర్ సినిమా వస్తే )

1920 కథ ఆల్రెడి తెలిసిందేలే ధైర్యం గా చూసేద్దాంలే అని తోడుకి మా వారిని పిలవలేదు…కొద్ది సేపయ్యక తనే వచ్చారు చూడ్డానికి…గంట తరువాతెళ్ళి పడుకుందామనుకున్న నేను…సినిమా మొత్తం చూసాను ….కాకపోతే 2 గంటల సినిమా ని 4 గంటలు వేసి చావకొట్టారు ఆ ఛానెల్ వాళ్ళు…

ఇప్పుడు కథ విషయం లోకి వస్తే….

కథారంభం 1920 లో,ఎండింగూ 1920లోనే …

అర్జున్  ఆంజనేయ స్వామి భక్తుడు…రోజూ స్వామి వారిని దర్శించుకుని హనుమాన్ చాలిసా చదవందే ఏ పని మొదలెట్టడు.ఆంగ్లో ఇండియనైన లీసాని  ఇష్టపడిన అర్జున్ తన తల్లిదండ్రులని ఒప్పించి పెళ్ళి చేసుకుందామని అనుకుంటాడు.అర్జున్ బంధువులు దానికి ఒప్పుకోక లీసాపై హత్యాయత్నం చేస్తారు.వారినుండి లీసని కాపాడి తనవాళ్ళని ,దేవుని పై ఉన్న నమ్మకాన్ని వదిలి తనని పెళ్ళి చేసుకుంటాడు.

ఆర్కిటెక్ట్ ఐన అర్జున్ కి పాలంపూర్ లోని ఒక హవేలి ని హోటల్ గా మార్చే కాంట్రాక్ట్ వస్తుంది.ఆ పనిపై పాలంపూర్లోని హవేలికి  అర్జున్,లీసా వెళ్తారు.ఆ హవేలికి వచ్చిన లీసాకి కొన్ని సంఘఠనలు ఎదురవ్వడంతో ఆ ఇంట్లో పని చేసే అతన్ని ఈ విషయం అడుగుతుంది.తనకేమి తెలియదు అంటూ అతను వెళ్ళిపోతాడు.

తన భయాన్ని అర్జున్ తో చెప్పగా అదంతా తన భ్రమ ని కొట్టిపడేస్తాడు.ఆ ఊళ్ళోని చర్చ్ ఫాదర్ ని కలిసిన  లీసా హవేలి లో జరుగుతున్నది చెప్పి,హవేలికి రమ్మని  అడుగుతుంది.ఆ హవేలి కి వచ్చిన చర్చి ఫాదర్ కి అక్కడ స్ట్రాంగ్ ఇవిల్ ప్రెసెన్స్ ఉందన్న సంగతి అర్ధమవుతుంది.ఆ రోజు రాత్రే ఫాదర్ పై హత్యాయత్నం జరుగుతుంది.

ఇంతకీ ఆ హవేలిలో ఉన్నదెవరు..లీసా కి దానికి ఏమిటి సంబంధం?చర్చి ఫాదర్ పై హత్యాయత్నం ఎందుకు జరుగింది? లీసా,అర్జున్,చర్చ్ ఫాదర్ ఏమయ్యారు? అనేది మిగతా కథ…

ఈ కథ చదివి మీకు చాలా కథలు గుర్తొస్తే నేనేం చేయలేను…

రాజ్ సినిమా తీసిన విక్రం భట్ ఈ సినిమా కి దర్శకుడు…ఆ తరువాత తన దర్శకత్వం లోనే “హాంటెడ్”  అని ఇంకో సినిమా వచ్చింది.మా కలీగ్స్ అందరు బాగుందని చెప్పారు….నేనింకా చూళ్ళేదు…చూసి తప్పకుండా టపా వేస్తాలేండి..డోంట్ వరి …🙂

మంచి సౌండ్ సిస్టంలో చూసుంటే సినిమా బాగుండేది…ఇంట్లో ఆ ఎఫెక్ట్ లేకపోవడం వల్ల నాకు భయం అనిపించలా…మధ్యలో పాటలు వచ్చి నన్ను నిద్రపుచ్చింది….సినిమాలో ప్రత్యేకం గా గ్రాఫిక్స్ వర్క్ చేసినట్లనిపించకుండా..సహజంగా ఉండేలా స్పెషల్ ఎఫెక్ట్స్ చేసారు…

వీరో,వీరోయిన్లు కొత్తవాళ్ళు…వీరోకన్నా,వీరోయిన్ బాగా చేసినట్లు అనిపించింది…

సినిమా మొత్తం చూసి ఆనక వేడిగా ఓ స్ట్రాంగ్ బోర్న్ విటా తాగాక తలనొప్పి తగ్గింది…సినిమా వల్ల వచ్చిందనుకునేరు…మధ్యాహ్నం నిద్ర ఆపుకుని చూడ్డం వల్ల వచ్చిన నొప్పి అది…

హమ్మయ్య, రెండు వారాలుగా అనుకుంటున్నాను..దీని పై పోస్టు వేద్దామని..ఎట్టకేలకు వేసేసా…1920 కథ చెప్పేసా…🙂

దీపావళి ముచ్చట్లు

Standard

పండక్కి శుభాకాంక్షలు చెప్దామని మొన్నననగా టపా మొదలుపెట్టా.కానీ ఆఫిస్లో పనుల వల్ల వెంటనే పోస్ట్ చేయలేకపోయా…

దానికేమిటయ్యా కారణం అంటే..ఇదీ…

మా ఆఫిస్కేమో మంగళ వారం సెలవిచ్చారు.పండగేమో బుధవారమాయే…మా లీడ్ అందరినీ పిలిచి ఎప్పుడు తీసుకుందాము లీవు మంగళవారమా బుధవారమా అని అడిగారు…అందరూ వీకెండు,సోమవారం లీవు పెడితే ఓ లాంగ్ హాలిడే వస్తుందని మంగళవారం సెలవుకి వోటేసారు…పోనీ బుధవారం సెలవు పెడదామంటే ఆల్రెడి నేను లీవు తీసేసుకున్నాను.సరే త్వరగా వెళ్ళి సాయంకాలం త్వరగా వచ్చేద్దామని ఆఫిస్ కి వెళ్ళాను.చూస్తే జనాలెవ్వరూ (అంటే మా టీంలో) రాలేదు.వాళ్ళొచ్చేలోపు టపా రాసేద్దామని ప్రారంభించా…ఇంతలో పోలోమని అందరూ రావడం,మీటింగ్స్  గట్రాతో , ప్రాజెక్ట్ పనులతో ఆ రోజూ టపా పోస్ట్ చేయలేకపోయా….

సో చాలా చాలా ఆలశ్యంగా అందరికీ దీపావళి శుభాకాంక్షలు.కాస్త ముందుగా నాగుల చవితి శుభాకాంక్షలు(రేపు నాగుల చవితని అత్తమ్మ చెప్పారు),చాలా చాలా ముందుగా కార్తిక పౌర్ణమి శుభాకాంక్షలు…(ఆంధ్ర రాష్ట్ర అవతరణోస్త్వం,కన్నడ రాజ్యోత్సవ  శుభాకాంక్షలూ చెప్దామని అనుకున్నాను…దీపావళి గురించి చెప్పేటప్పుడు దాని గురించి ఎందుకులే…అవతరణ దినోత్సవానికి  ఇంకో టపా వేద్దాంలే అని ఇప్పుడు చెప్పడం లేదు…):p

ఈ సెలవుల పుణ్యమా అని రెండు మూడు రోజులుగా ఆఫిస్ కి ,ఇంటికినూ అరగంటలో రీచ్ అవుతున్నాను.ఎప్పుడూ రద్దిగా ఉండే మా కాబ్ వెళ్ళే రూట్లోని రోడ్లు ఖాళీగా,విశాలంగా కనిపించింది.ఎక్కడెక్కడ ఏ ఏ షాపులున్నాయో అన్నీ కనిపించాయి.రోజూ ఆ రూట్లోనే వెళ్ళినా ఇన్ని రోజులు అసలు గమనించలేదు.

ఈ సెలవులయ్యాక ఇహ మళ్ళీ మాములే బెంగళూరు ట్రాఫిక్ కష్టాలు…ఎప్పటికీ తీరుతాయో…హ్మ్మ్మ్మ్….

పోయిన సంవత్సరం కూడా టపాసులు కొనలేదు ఈ సారన్నా కొందామని వెళ్ళి మా వారినడిగా…

దానికి నో నో మనం టపాసులు కాల్చకూడదు..ఆల్రెడి కాలుష్యం ఎక్కువయ్యింది..మనం ఆ డబ్బుతో ఏ అనాధ శరణాయలం లో డొనేట్ చేద్దాము అని ఓ చిన్న క్లాస్ ఇచ్చారు…నో నో కనీసం రెండు కాకరొత్తుల పెట్టెలు,రెండు బురుసుల పాకెట్లైనా కొనాల్సిందే అని నేనూ ఓ క్లాస్ పీకి ఆఫిస్ కి వెళ్ళిపోయా.

కాబ్లో వెళ్తోంటే నేనూ,చిన్ని దీపావళి చేసుకునేది గుర్తొచ్చింది.మా నాన్నగారు వాళ్ళు చిన్నప్పుడు టపాసులు వాళ్ళే చేసుకునేవాళ్ళట.పోనీ మా అన్నయ్యలెమైనా నేర్పుతారనుకుంటే వాళ్ళూ టపాసులు కొనేవారు…టపాసులు మేమే తయారు చేసుకుని కాల్చే చాన్స్ మాకు రాలేదు…

పండగ మూడు రోజుల ముందు నుంచి టపాసులు కొనడానికి ఓ పేద్ద లిస్ట్ తయారు చేసి ముందు రొజు నాన్నకి ఇచ్చే వాళ్ళము.ఆ తెచ్చుకున్న దాన్ని నేనూ,చిన్ని సగం సగం పంచుకునేవాళ్ళము. ఒక సారి టపాసులు కాలుస్తుంటే చెయ్యి కాలింది.అప్పటి నుంచి ఢాం టపాసులు కాల్చాలంటే కొంచెం భయం…మొత్తానికి టపాసులన్నీ అయ్యాక…ఆఖరికి వాటికి ఇచ్చిన అట్ట పెట్టెలతో సహా కాల్చేసి దీపావళి ముగించేవాళ్ళము.

తర్వాతర్వాత కాల్చడం తగ్గింది.చెన్నై వెళ్ళాక ఏదో కాల్చాలని కొన్నే కొనేవాళ్ళము…చిన్ని ఇప్పుడు కాల్చడం తగ్గించేసింది…టపాసులు ఎండపెట్టుకోవడం,వాటిని పంచుకోవడం,ఎవరు ముందు వాళ్ళ కోటాను ముగిస్తారో అని చూడ్డం…అన్నీ ఎంత సరదాగా ఉండేదో…ఇలా ఆలోచిస్తుండగానే ఆఫిస్ వచ్చేసింది…

ఆ రోజే మా ఆఫిస్ లో అందరికీ మెయిల్ వచ్చింది..మాములుగా దీపవళికి ముందు టపాసులని డిస్కౌంట్ రేట్లలో ఇస్తున్నాము తీసుకొండి అని పంపుతారు…

అదేనేమో అనుకుని మెయిల్ ఒపెన్ చేస్తే…అది స్వీట్స్ డిస్ట్రిబ్యూషన్ మరియు మొక్కల పంపిణీ కార్యక్రమానికి సంబంధించిన మెయిల్.అరె ఇదేదో బాగుందే అని అనుకున్నాను.

పక్కరోజు చూస్తే మా కొలీగ్స్ అందరూ వెళ్ళి స్వీట్ల డబ్బాతో పాటు,మొక్కలు తెచ్చుకుని పెట్టుకుని ఉన్నారు వాళ్ళ సీట్ల దగ్గర ..అందులో క్రొటన్లూ,రోజా మొక్కలూ ఉన్నాయి..మనమూ చూద్దామని మా టీం మేటు లాకెళ్ళింది.

అక్కడ చూస్తే ఓ పేద్ద క్యూ ఉంది.మేమిద్దరమే లాస్టు ఆ క్యూలో..చివరాఖరికి స్వీట్ డబ్బా తీసేసుకున్నాము…మొక్కలేమిస్తారో అని చూస్తోంటే మా ఇద్దరికీ రోజా మొక్కలొచ్చాయి.:) మొక్కని తీసుకెళ్ళేందుకు వీలుగా దాన్ని ఓ జూట్ బాగులో పెట్టి ఇచ్చారు…

మొక్కలొద్దనుకున్న వాళ్ళని మాకిచ్చెయ్యండి అని వెళ్ళి రిక్వెస్ట్ చేసొచ్చాము..అలా నాకు రెండు మొక్కలొచ్చాయి…కానీ మొక్కలు తెచ్చుకున్నాక అనిపించింది ఈ సారి టపాసులకి పెట్టే డబ్బుతో ఇంకో నాలుగు మొక్కలు కొందామని….వచ్చే వారాంతం వెళ్ళి కొత్త మొక్కలు,వాటికి మట్టి,కుండీలు కొనాలని తీర్మానించా….

సో అలా ఈ సారి టపాసులు కొనలేదు….ఇల్లు మొత్తం చక్కగా దీపాలతో అలకరించాం లేండి…

మీరు టపాసులు కొనకపోతే ఏం మీ బదులు మేము కాలుస్తాము అని ఆ బాధ్యతని మా పక్కన ,వెనకింటి అపార్ట్మెంట్ల వాళ్ళు తీసుకున్నారు…

ఏడింటికి మొదలెట్టిన వాళ్ళు పదింటి వరకు కానిచ్చారు…టపాసుల శబ్దాలతో వీధి మోగిపోయింది.

అడగడం మర్చిపోయా అందరూ దీపావళి బాగా చేసుకున్నారా?

ఇవి ఈ సంవత్సరం దీపావళి పండగ ముచ్చట్లు….

ఉదయభాను

Standard

పైన  టపా టైటిల్ చూసి సదరు యాంకరమ్మ గురించి ఈ టపా అనుకుంటే మీరంతా  హార్లిక్స్ లో కాలేసినట్టే (సదరు యాంకరమ్మ యాంకరింగ్ చేసిన ఒకానొక కార్యక్రమానికి హార్లిక్స్ వాళ్ళు స్పాన్సర్స్ కాబట్టి వాడేసా…):p

ఆర్భాటం గా ప్రారంభోత్సవాలు చేయించుకుని మధ్యలో ఆగిపోయే ప్రాజెక్టుల్లా అప్పుడెప్పుడో సమరభారతి గురించి రాసి…వెంటనే తాతగారి వివరాలు,చిత్రాల గురించి రాద్దామని భీకర స్టేట్మెంట్లు ఇచ్చి కాం అయ్యిపోయా…

మొన్న దుమ్ము పట్టిపోయిందని పుస్తకాలవీ సర్దుతూంటే నేను ప్రెపేర్ చేసుకున్న నోట్స్ ,బొమ్మలబుక్కూ  మళ్ళీ కనిపించాయి..  ఈ సారి ఎలాగైనా రాసెయ్యాలి అని డిసైడ్ అయ్యి వెంటనే వెళ్ళి ఒక బొమ్మని స్కానింగ్ చేసుకుని తెచ్చుకున్నా..

స్కానింగ్ కూడా అయ్యిపోయింది….ఇక బ్లాగడం ఒక్కటే బాకీ అని వెంటనే  బ్లాగేద్దామని ఆవేశం గా లాపీ ముందేసుకుని కీ బోర్డ్ దడ దడలాడించా…

కీ బోర్డ్ దడ దడ అని సౌండ్ వచ్చిన మాట నిజమే  కానీ టపా లో ఒక్క పేరా కూడా ముందుకు  సాగలేదు…as usual  బాగా రాసాను అని అనిపించలేదు…టైప్ చేసి అలసి పోయాము కొంచెం రెస్టు తీసుకుంటే అవిడియాలు ఫ్రెష్ గా వస్తాయని అలా కళ్ళు మూసుకున్నాను… వెంటనే నిద్రాదేవి కరుణించడం తో కునుకు పట్టేసింది…

ఇంతలో ఎవరో లేపుతున్నారు…ఇప్పుడెవరబ్బా అని ఆలోచిస్తూ కళ్ళు తెరుద్దామా వద్దా అని ఆలోచిస్తూ సగం కళ్ళు తెరిచి చూసా…అక్కడ తాతగారొకరు నిలబడి ఉన్నారు…

నేను: మీరూ….

తాతగారు: నేనమ్మా మర్చిపోయావా……

నేను (మొహం లో వెయ్యి వోల్టుల బలుబు కాంతితో) :తాతగారూ మీరా ……ఇలా వచ్చారు…నాతో ఏదన్నా పనుందా?

తాతగారు: అంతా కుశలమేనా..

నేను:అందరూ బాగున్నారు తాతగారూ,చెప్పండి..

తాతగారు: నువ్వేదో బ్లాగు రాస్తున్నావని విన్నాను..

నేను (ఆనంద భాష్పాలతో) : నేను బ్లాగు నడిపే సంగతి మీ వరకు వచ్చిందా..అవును తాతగారు రాస్తున్నాను…

తాతగారు: నా మీద ఏదో మొదలెట్టావట..

నేను: అవును తాతగారు…మీరు వేసిన పెయింటింగ్స్ గురించి ఒక శీర్షిక మొదలు పెట్టాను…

తాతగారు: ఇంతవరకు ఏమి రాసావు…ఎన్ని పెయింటింగ్స్ నీ బ్లాగులో పెట్టావు?

నేను : మీ సమరభారతి పెయింటింగ్ పెట్టాను..మిగతా వాటి గురించి కూడా  త్వరలో రాసేస్తాను..

తాతగారు: ఆరు నెలల నుంచి ఇదే మాట చెప్తున్నావు..ఇంకెప్పుడు రాస్తావమ్మా..

నేను(స్వగతం:ఆ విషయం కూడా మీకు తెలిసి పోయిందా) :అదేమి  లేదు తాతగారు..ఇప్పుడే ఒక టపా స్టార్ట్ చేసాను…రేపటి లోపల పూర్తి చేసి ప్రచురించేస్తాను….

తాతగారు : నా మానాన నేను హాయిగా ఉంటే..బ్లాగని..టపా అని ఏదేదో రాసి..సమరభారతి గురించి రాసావు..మిగతాది రాస్తావు అనుకుంటే అది కాస్తా అటకెక్కించావ్….ఇప్పుడు రాయకపోయావో…చెప్తా నీ పని …అని నాలుగు మొట్టి కాయలు మొట్టారు…

నేనేమో తాతగారు..అలా ఏమి లేదండి..వెంటనే రాసేస్తాను..మీరు అలా  మొట్టకండి అని అరుస్తా ఉన్నాను…

ఇంతలో మా వారొచ్చి గట్టిగా కుదుపుతూ అడుగుతున్నారూ బానే ఉన్నావా అని …

నేనేమో అదీ మీ తాతగారూ ,నేనూ ఇంత సేపు మాట్లడుతూ ఉన్నాము….ఆయన పెయింటింగ్స్ గురిచి,పెయింటింగ్స్ బొమ్మల గురించి త్వరగా బ్లాగులో రాయమని సీరియస్ గా వార్నింగ్ ఇచ్చారు అని లొడా లొడా చెప్తూ ఉన్నాను…

ఎంత సేపు వాగుతావో వాగు…అన్నట్టుగా ఎక్స్ప్రెషన్ పెట్టి  చూస్తా ఉన్నారు తను…ఇంకా నా సోది కంటిన్యూ అయ్యేసరికి ఇంకొక్క మొట్టి కాయ మొట్టేప్పటికీ ఈ లోకంలోకి వచ్చి పడ్డా…

అప్పుడు గానీ అర్ధం కాలేదు…అదంతా కల అని…

కలని కాస్త రివైండ్ చేసుకుంటే అర్ధమయ్యింది…తాతగారి చిత్రాలు అని శీర్షిక ఆర్భాటం గా ప్రారంభించి దాని పైన కొనసాగింపు టపాలు రాయలేకపోయాననీ…చివరాఖరికి తాతగారే స్వయానా కల్లోకి వచ్చి సుతి మెత్తగా మొట్టి కాయలు మొట్టారని…

ఈ రోజు ఏమయితే అయ్యింది కానీ టపా పూర్తి చేసెయ్యలని మొదలెట్టా…షరా మాములుగా ఎక్కడ్నుంచి ,ఎలా మొదలెట్టాలన్నదీ అర్ధం కాలేదు…

అయినా వదులుతానా..పట్టు వదలని విక్రమార్కురాలిలా  ప్రయత్నించా…

ముందుగా కింది బొమ్మని చూడండి…

ఈ బొమ్మ చూసి మీకీ ఈ పాటికి టపా కి ఈ టైటిల్ ఎందుకు పెట్టానో మీకర్ధమయ్యిందని నాకర్ధమయ్యింది…

ఈ చిత్రం పేరే ఉదయభాను…

ఉదయభాను కలర్ పెయింటింగ్ అయినా నాకు దొరికింది బ్లాక్ అండ్ వైట్ చిత్రమే..అదే పెడుతున్నాను..

1934 లో కాకినాడ లో జరిగిన “All India Swadesi Art Exhibition”  లో నిర్వహించిన  చిత్రలేఖన పోటీల్లో  ఈ చిత్రానికే బంగారు పతకం వచ్చిందంట….🙂

ఇవే కాదూ ఇంకా బోలేడు బొమ్మలకి బోలేడు అవార్డులూ,రివార్డులూ వచ్చాయంట..

ఇప్పుడా బొమ్మని కొంచెం జూం చేస్తే తాతగారి సైన్ “SNC”  అని కనిపిస్తుంది…

తాతగారు కొన్ని చిత్రాల్లో “SNC”  గానూ,Ch.సత్యనారాయణ అని తన పూర్తి పేరును రాసుకున్నారు…

తరుతరువాత తన పేరు ని స్టైలిష్ గా “SN.CHAMAKUR”  అని మార్చుకుని అదే పేరు తో చిత్రాలు వేసారు… కలం పేర్లూ,బ్లాగు పేర్లూ గట్రా ఉండేట్లు అప్పట్లో  ఆయన ఈ పేరుతో చిత్రాలు వేసేవారంట..

“చామకూరు సత్యనారాయణ రావు” ..ఇదీ తాతగారి అసలు పేరు…కానీ  “S.N.Chamakur” గానే ఆర్టిస్ట్ వర్గాల్లో ప్రసిద్దం…

తాతగారు “Live Portraits” వేయడం లో చాలా ప్రసిద్ది చెందారు…

ఆయన వేసిన ప్రముఖుల నిలువెత్తు తైల వర్ణ చిత్రాలు మన రాజ్య సభలోనూ ,అసెంబ్లీ లోను ఉన్నాయట.

ఇంకా మద్రాస్ హై కోర్టూ,ఇతరత్రా ముఖ్య కార్యాలయాలోనూ ఉన్నాయట..

తాతగారు వేసిన “టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు “ తైల వర్ణ చిత్రం మన రాజ్య సభలో ఉంది.అది మన ఆంధ్ర ప్రభుత్వం వారిచే బహుకరించబడిందంట. …

వికిపీడియాలో  టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు అని కొడితే ఈ లింకొచ్చింది…

http://en.wikipedia.org/wiki/Tanguturi_Prakasam

అందులో పంతులు గారి ఫుటో ఉండి..ఫుటో కింద “Portrait of Tanguturi Prakasam, by S.N. Chamkur, located in Rajya Sabha”  అని ఉంటేనూ.అక్కడనుంచి తీసుకున్నా…కాపి రైట్ కింద…ఈ క్రెడిట్ వికీ వారికే…:)

మన రాష్ట్ర అసెంబ్లీ లో ఉన్న ప్రకాశం గారి చిత్రాన్ని కూడా తాతగారు వేసిందే అట. పంతులు గారి చిత్ర పటాన్ని  అప్పటి రాష్ట్రపతి అయిన “రాజేంద్ర ప్రసాద్”  గారిచే ఆవిష్కరింపబడిందంట..

దామెర్ల రామరావు గారి  వద్ద శిష్యరికం చేసిన తాతగారు..తరువాత  రాజమండ్రి లోని “Daamerla Ramarao Memorial Art Gallery and School ” ని నెలకొల్పిన వ్యవస్థాపక సభ్యుల్లో  ఒకరట.

తాతగారు గురించిన మరి కొన్ని వివరాలు,వారి కుంచె లోనుంచి జాలువారిన మరి కొన్ని అద్భుతాలను  తరువాతి టపాలో పెడతానే…

P.S: తాతగారిని నేను ప్రత్యక్షం గా చూళ్ళేదు…😦 కానీ తనతో ఉండి ,చనువు పెరిగి ఉంటే అలా మందలించి ఉంటారని రాసా…వేరేలా కాదు!!!…

చిల్లర్ పార్టి!!!

Standard

చాలా రోజుల తరువాత ఏడ్చాను…

మీరు మరీ కంగారు పడిపోకండి…ఏమీ జరగలేదు….

ఓ సినిమా చూసి నవ్వాను,ఏడ్చాను…ఇంట్లో మిగతా వాళ్ళు నాతో పాటు కలిసి  చూస్తున్నారు కాబట్టి సరిపోయింది..లేదంటే మా ఇంట్లో ఓ నది ప్రవహించి ఆనకట్ట కట్టించుండే వారు…

ఓ ఆగండాడండి…మీ డౌట్ నాకు అర్ధమయ్యింది …ట్విస్ట్ సినిమా చూసి ఈ పరిస్థితి తెచ్చుకున్నావా అని జాలి పడకండే…ఓ పది నిమిషాలు దాన్ని చూసి నా జన్మ చరితార్ధమయ్యి చూస్తున్న వాళ్ళ చేత కూడా ఛానెల్ మార్పించాను…చూసిన పది నిమిషాల్లోనే ‘సుమనుడి’ నట కౌశల వైభవాన్ని చూసి తట్టుకోలేక ఇంత ఘాఠి నిర్ణయం తీసుకోవాల్సి వచ్చింది…ఇది  ట్విస్ట్ వల్ల కలిగిన ఉపద్రవం కాదు అని బ్లాగు ప్రజలందరికీ సవినయంగా మనవి చేసుకుంటున్నాను….

మరి దేన్ని చూసి ఆ ఏడుపు,నవ్వు అనే కదా మీ డౌట్ అక్కడికే వస్తున్నాను…

షరా మాములుగా ఈ వారాంతం కూడా ఏం చేయాలి అని  ఆలోచిస్తుండగానే ఆదివారం వచ్చేసింది..ఓ మై గాడ్ అప్పుడే ఆదివారం వచ్చేసిందా సరిగ్గా నిద్రన్నా పోలేదు…కాబట్టి పనులన్నీ త్వరగా చేసేసి ఓ కునుకు తీయాలి అని డిసైడ్ అయ్యాను..వచ్చే వీకంతా కష్టపడ్డానికి రీచార్జింగ్ అన్నమాట…🙂

వంట చేసేలోపు టి.వి లో కార్యక్రమాలు ఏం వస్తున్నాయో చూద్దామని పెట్టా…అన్నింటిలో మాములే..సినిమాలు సరిగ్గా ఆడకపోయినా మా సినిమా సూపరు..ఆహా ఓహో అని అనిపించేలా ఉంటుంది వచ్చి చూడండి బాబూ అని సదరు సినిమా స్టార్లు వచ్చి ఊదరకొడుతున్నారు…ఇంకొన్నింటిలో మా ఇంటి వంట,మీ ఇంటి వంట అంటూ వంటలు చెప్పిస్తున్నారు…ఇవీ మన లోకలూ కార్యక్రమాలు…

సరే అని జాతీయ భాషా ఛానెల్స్లో ఏమోస్తున్నాయో చూద్దామని అనుకున్నాను…ఆ ఇక్కడా ఏమోస్తుంది…మన తెలుగు సినిమాలు డబ్బింగ్ వే అనుకుంటూ మారుస్తూ వస్తున్నాను..కలర్స్ వారి ఛానెల్ దగ్గర రిమోట్ ఆగిపోయింది…అరె ఈ సినిమా ఎక్కడో చూసినట్లుందే అని అనుకుని ఏ సినిమా అని ఆలోచించగా  “చిల్లర్ పార్టి ” అని గుర్తొచ్చింది…

ఈ సినిమా థియేటర్ కి వెళ్ళి చూద్దామని అనుకున్నాను..కాని కుదరలేదు…ఈ  లోపలే టి.వి లో వేసేసాడు..ఓ రెండు నెలల ముందు అనుకుంటా “World T.V Premier” అని  వచ్చింది..ఆ రోజు మొత్తం సినిమా చూడ్డం కుదర్లేదు…

ఈ రోజైనా  ఫుల్లు సినిమా  చూద్దామని అనుకున్నాను…అప్పుడు గుర్తొచ్చింది మధ్యాహ్నం వంట చేయాలన్న సంగతి..సినిమా చూస్తూ కూరలవీ కట్ చేసుకుని…యాడ్లు వచ్చే టైంలో అన్నం,కూరలు స్టవ్ మీద పెట్టొచ్చా..

“Dont worry “కూరలవీ బానే వచ్చాయి..ఎవరికి ఏమి కాలేదు…

అలా మల్టి టాస్కింగ్ చేస్తూ సినిమా చూడ్డం  పూర్తి చేసా…

ఈ సినిమా చూసే చాలా రోజుల తరువాత నవ్వాను..అక్కడక్కడా ఏడ్చాను….

ఇంతకీ సినిమా కథాకమామీషు ఏమిటయ్యా అంటే..(డీప్ గా వెళ్ళను లేండి…ఆల్రెడి చూసిన వాళ్ళు బోర్ గా ఫీల్ అవ్వకండి)….

ముంబై లోని  చందన్ నగర్ సొసైటి కి చెందిన పిల్లల కథ ఇది.అక్కడి పిల్లలి గాంగ్ ని చిల్లర్ పార్టి అని పిలుస్తుంటారు ఆ అపార్ట్మెంట్లో ని అంకుల్స్ అండ్ ఆంటీస్..ఆ సొసైటిలోనే వారి కంటూ ఓ అడ్డాని ఏర్పాటు చేసుకుంటారు మన చిల్లర్ పార్టి గాంగ్.

ఆ అపార్ట్మెంట్స్లో ఉండే వారి కార్లు తుడవడానికి “ఫట్కా” అనే కొత్త కుర్రాడు దిగుతాడు..ఫట్కా కి నా అనే వాళ్ళు ఎవరూ లేరు భిడు అనే నేస్తం తప్ప.భిడు అనేది ఒక్క కుక్క.

మొదట్లో ఫట్కాని ,భిడు ని సొసైటినుంచి పంపించడానికి ప్లాన్లు వేస్తారు మన చిల్లర్ పార్టి.వేరే సొసైటి పిల్లలతో ఆడాల్సిన క్రికెట్ మాచ్ లో తప్పని సరి అయి ఫట్కాని తీసుకోవాల్సి వస్తుంది. ఫట్కా వల్ల మాచ్ గెలవడంతో  చిల్లర్ పార్టి గాంగ్ ఫట్కా ,భిడు ని తమ గాంగ్లోకి ఆహ్వానిస్తారు..మంచి దోస్తులు అవుతారు..

అక్కడి సొసైటిలోని ఆట స్థలాన్ని ప్రారంభించడినికి వచ్చిన రాష్ట్ర మంత్రి గారి సెగట్రీని మన భిడు కరుస్తుంది…(ఎందుకు ఏమిటి,ఎలా అనే ఈ సీన్ నేను మిస్సయ్యాను,మీకు తెలిస్తే చెప్పండి).దానితో సదరు మంత్రి వారు  వీధి కుక్కలని తరిమెయ్యడానికి రూల్ని పాస్ చేస్తాడు..దాని ప్రకారంగా సొసైటి నుంచి నో అబ్జెక్షన్ సర్టిఫికెట్ లేని వీధి కుక్కలని ముంబై నుండి తరిమేస్తారన్నమాట.దానితో మన చిల్లర్ పార్టి కి కష్టాలు మొదలవుతాయి..

ఆ సొసైటి పెద్దమనుషులు భిడు కి N.O.Cఇవ్వడానికి నిరాకరిస్తారు.అప్పుడు మన చిల్లర్ పార్టి వారిని ఒప్పించి N.O.C ఎలా తెచ్చుకున్నారు..సదరు మంత్రి కి ఎలా బుద్ది చెప్పారు అన్నదే మిగతా కథ….

ఇది పిల్లల సినిమా అని ముద్ర వేసారు కానీ ఇది అందరి సినిమా ….కొన్ని సంభాషణలు మనసుకి హత్తుకుంటాయి…

ముందుగా చెప్పుకోవాల్సింది కాస్టింగ్ గురించి..పిల్లలందరూ భలే ముద్దుగా ఉన్నారు..చక్కగా చేసారు…నాకు బాగా నచ్చిన కారెక్టర్…ఝాంగ్య..:)

ఫట్కా గా చేసిన అబ్బాయి కూడా చక్కగా చేసాడు..వాళ్ళ తల్లిదండ్రులుగా చేసిన వాళ్ళంతా టి.వి సీరియల్స్లో కనిపించే వాళ్ళు…భిడు కుక్క కూడా ముద్దుగా భలే ఉంది…

అమిట్ త్రివేది చేసిన బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ సినిమాకి ప్రాణం గా నిలిచింది..మాములుగా తీసి ఉంటే సినిమా గురించి ఏవరూ పట్టించుకో ఉండరేమో కానీ..U.T.V వంటి సంస్థ నిర్మిచడం పైగా సల్మాన్ ఖాన్ కూడా ఇంకో చిత్ర నిర్మాత అవ్వడంతో సినిమాకి బోలేడంత పబ్లిసిటి వచ్చింది…రణ్ బీర్ కపూర్ ఐటెం సాంగ్ ఈ చిత్రానికి ఇంకో ఆకర్షణ.మధ్యలో యాడ్స్ వల్ల విసుగొచ్చింది కానీ నాకైతే సినిమా ఎక్కడా బోర్ కొట్టలేదు……

చాలా  రోజుల తరువాత ఓ మంచి సినిమా చూసాను…:)

ఒక మంచి సినిమా అని మనం చెప్పాము…కానీ సినిమా ఫ్లాపట…ప్చ్..మంచి సినిమాని మనం హిట్ చేయలేమా…😦

అపున్ గారంటీ దేతి హై ఫిల్మ్ దేఖ్నో కో..:)

మై ఫేవరిట్ ఫెస్టివల్ -:)

Standard

ఈ టాపిక్ ఇచ్చి దీని పైన వ్యాసం రాసుకుని రమ్మని చెప్పారు మా టీచర్.అప్పుడే మాకు ఎస్సే రైటింగ్ ఎలా రాయాలో చెప్పిస్తున్నారు…హోం వర్కులో భాగంగా ఈ టాపిక్ ఇచ్చారు…ఉన్న ఫ్రెండ్స్  కొంతమంది క్రిస్మస్ పైన,ఇంకొకరు రంజాన్ పైన వ్యాసం రాసుకొస్తామన్నారు…

చిక్కు వచ్చి పడింది నాకే..నాకేమో బొలేడు ఆప్షన్స్ ఉన్నాయి..దేని మీద రాసుకు రావాలో అర్ధం కావడం లేదు..

నాకు బాగా ఇష్టమైనవి ఏవా అని ఆలోచిస్తే అంటే మిగతావి ఇష్టం లేవని కాదు  ఇవి కుంచెం ఎక్కువ ఇష్టం అన్నమాట…వాటిలో రెండు పండుగలు తేలాయి..ఒకటి దీపావళి ఇంకొకటి వినాయక చవితి…

ఇప్పుడు ఈ రెండిటిలో దేని మీద రాసుకెళ్దామా అని నాకు ఒకటే కంఫ్యూషన్…

ఒకటేమో  వెలుగు జిలుగుల దీపావళి..ఇంకొకటేమో బుజ్జి గణపయ్యని ఇంటికి తీసుకు వచ్చి ,మంటపం ఏర్పరచి ప్రతిష్ఠించి,నైవేద్యాలు అవీ పెట్టి ,బాగా చదవాలని పుస్తకాలు(చూసారా  ఇక్కడా చదువు వదలడం లేదు) పూజలో పెట్టి,వాటికి పసుపు బొట్లు పెట్టి పూజ చేసుకోవడం.ఆరంభించిన కార్యాలు ఎటువంటి విఘ్నాలు లేకుండా సాగమని దేవుని మొక్కుకోవడం.

చివరకి నా మనసు బుజ్జి గణపయ్య పండగ వైపే మొగ్గింది…

ఇంకేం ఆ పండగ ఎలా చేసుకుంటామో సవివరం గా వర్ణిస్తూ ఎస్సే రాసి పట్టుకెళ్ళి పోయా…

మా టీచర్ దాన్ని చదివి గుడ్ అని రిమార్క్స్ ఇచ్చారు…ఆ టైంలో అలా రిమార్క్స్ తెచ్చుకోవడం అదొక ఆనందం…తుత్తి..

పండగ దగ్గరకొస్తోంటే రావడమేమిటి రేపే కదా..ఇవన్ని గుర్తొచ్చింది..మా వీధిలో మేము చేసే హడావిడి,ఇంట్లో పూజకు తయారయ్యేది అన్నీ గుర్తుకొస్తున్నాయి గుర్తుకొస్తున్నాయి…:)

పది రోజుల ముందే మా వీధిలో ఈ సంబరాలకి అంకురార్పణ జరిగేది…ఇంటి చుట్టు పక్కల అంతా చుట్టాలే..అందరూ చందాలేసుకుని గణనాథుని విగ్రహాని ప్రతిష్ఠించి పదకొండు రోజులపాటు పూజలు,నైవేద్యాలతో అర్చించాక నిమజ్జనానికి తీసుకెళ్ళేవారు…

చందాలు వచ్చి తీసుకెళ్ళడం…పండగ ముందు రోజు రాత్రి పందిరి వేసి రంగు రంగుల కాగితాలతో అలకరించడం…విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించేందుకు పీఠం ఏర్పాటు చేయడం…

మా అన్నయ్య వాళ్ళంతా ఈ పనులలో తలమునకలయ్యి ఉంటే మేము మధ్యలో వెళ్ళి పనులు ఎంతవరకు వచ్చాయా  అని చూసొచ్చే వాళ్ళము…

పండగ రోజు తెలవారిన వెంటనే ముందు వెళ్ళి పందిరి ఎంత బాగా అలకరించారని చూసుకొచ్చిన తరువాతే మిగతా కార్యక్రమాలు…

తలంటు పోసుకుని,కొత్త బట్టలు వేసుకుని నాన్నగారితో విగ్రహం తేవడానికి వెళ్ళేవాళ్ళము..ఈ లోపల అమ్మ,నానమ్మ వాళ్ళు నైవేద్యాలు తయారు చేసే  హడావిడిలో ఉండేవాళ్ళు …ఉండ్రాళ్ళు,కుడుములు చేయడంలో సాయం చేసే వాళ్ళం…అవైతే వీజీ కాబట్టి…మధ్యలో టెంప్ట్ అయ్యి నోట్లో పెట్టుకోబోతే  తప్పు దేవుడికి పెట్టేంతవరకు తినకూడదని నాన్నమ్మ చెప్పేది…

రాహుకాలం వచ్చే లోపు పూజ చేసెయ్యాలి కానివ్వండి కానివ్వండి అంటూ తాతగారు హడావిడి పెట్టే వాళ్ళు…విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించి ,గణపయ్య కు అలంకారం చేసి ,ప్లేట్లలో పండ్లు,నైవెద్యాలు అన్ని  పెట్టేసి…పుస్తకాలు ఏం పెట్టాలా అని ఆలోచించే వాళ్ళము నేను,చిన్నీ…

మాథ్స్ బాగా టఫ్ కాబట్టి లెక్కలు బాగా రావాలని ఆ టెక్స్ట్  బుక్ తీసుకొచ్చి పెట్టేదాన్ని…ఇక తాతగారు పూజ ఆరంభించి వ్రత కథ మొత్తం చదివి అక్షింతలు చల్లేవారు…

మా వీధిలో ప్రతిష్టించిన వినాయకుడి దగ్గరకు వెళ్ళి దణ్ణం పెట్టుకు వచ్చేవాళ్ళము…

మా వీధిలో వినాయకుడి దగ్గర పూజ ప్రారంభం అవ్వటానికి ముందు భక్తి పాటలు పెట్టేవారు…స్త్రోత్రాలు అవీ అయ్యాక మన తెలుగు సినిమలోని పాటలు వేసే వాళ్ళు..అవేమిటనగా కూలీ నంబర్ వన్నేనా…అందులో ఓ వినాయకుడి పాటుంది చూసారు అది ప్రతి వినాయక చవితికీ మోగేది…తరువాత దేవుళ్ళు అని ఓ సినిమా లోని వినాయకుడి పాట…నేను చెన్నై వెళ్ళే ముందు జై చిరంజీవలో వచ్చిన వినాయకుడి పాట…ఇవి కంపల్సరీ ప్రతి చవితి కి ప్లే చేసేవాళ్ళు(అప్పుడే గుర్తొస్తాయనుకుంటా) మరి ఈ సారి లిస్ట్ లో కొత్త పాటలేమైనా యాడ్ అయ్యిందేమో కనుక్కోవాలి…

10th వరకు మాథ్స్ అంటే హడలు అందువల్ల ఆ టెక్స్ట్ బుక్కే పెట్టేదాన్ని ..ఇంటర్లో ఎంసెట్ పుస్తకాలు,ఇంజినీరింగ్లో టఫ్ సబ్జెక్ట్లు ఏవో అవి…

ఇక ఉద్యోగంలో జాయిన్ అయ్యాక ఓ సారి పండక్కి వచ్చా..ప్రతి సంవత్సరం పూజలో పుస్తకాలు పెట్టడం అలవాటయ్యింది..ఆ టైంకి చూస్తే నా దగ్గరేమో పెట్టేందుకు బుక్స్ లేవు…ఉన్నవి కొన్ని హాస్టల్లో వదిలి వచ్చా..ఏం పెట్టాలో అర్ధం కావడంలేదు…సరే ఇంజినీరింగ్ బుక్స్ పెడదామని చూస్తే  C,C++,జావా తెక్స్ట్ బుక్స్ఉన్నాయి…ప్రస్తుతం ఫుడ్ పెట్టేవి ఇదే కనక అందులోనూ పనియే ప్రత్యక్ష దైవం కావున ఈ పుస్తకాలనే పూజలో పెట్టా..దాని తో పాటు సాఫ్ట్వేర్ ఇంజినీరింగ్ బుక్కొకటి…

మా ఊరిలో చవితి విశేషం ఏమిటంటే సాయంకాలం వినయకుడు పెట్టిన పందిరి దగ్గర అందరూ చేరి ఉట్టి కొట్టడం, హోలి ఆడ్డం..జన్మాష్టమిని,హోలిని కలిపి మా వాళ్ళు ఫ్యూషన్ చేసారు..వినడానికి వెరైటీ గా ఉంది కదూ..నేను ఎందుకని  అడిగితే సరదా కోసం అని చెప్పేసారు… ఉట్టి కొట్టేంత వరకు అక్కడే ఉండేదాన్ని …రంగుల పోయడం మొదలు పెడితే నేను జంప్…

ఇవన్నీ అయ్యాక ఇంట్లోని వినాయకుడి కి ఉద్యాపన పలికాక మా ఇంటికి దగ్గర ఉండే నాలుగు వీధుల్లో వినాయకుళ్ళను చూసేందుకు వెళ్ళేవాళ్ళం మా పిల్లల గాంగ్..తరువాతర్వాత ప్రతి వీధిలో థీం బేస్డ్ వినాయకుళ్ళను పెట్టడం ఫాషన్ అయ్యిపోయింది…ఓ సారి సునామి వినాయకుడిని పెట్టారు…

పండక్కి మా ఊరు వెళ్తున్నంత వరకు ఈ హడావిడి ఏది మిస్సవ్వలేదు..

బెంగళూరు కి వచ్చాక ఊరెళ్ళడం కుదరడం లేదు…మా అపార్ట్మెంట్స్ లో నన్నా ఇలాంటివి ఏమన్నా పెడతారనుకుంటే అట్టాంటివి ఏమి జరగడం లేదు..ఇక్కడ పక్కన ఎవరు ఉన్నారు ,ముందు ఫ్లాట్లో ఎవరున్నారో కూడా తెలియనట్లు ఉంటున్నారు…హ్మ్..

ఈ సారేమైనా చేస్తారో చూడాలి…

మా ఆడపడచు వాళ్ళు బెంగళూరు లోనే ఉంటారు …పండక్కి రమ్మని పిలిచాము..తను లేదురా మా వాడికి పరీక్షలు ఉన్నాయి…దగ్గరుండి చదివించాలి…లేకపోతే ర్యాంక్  డవున్ అయ్యిపోతుంది..ఈ సారి వస్తాములే అని చెప్పారు..ఇంతకీ వాడు చదివే క్లాసు ఏదో తెలుసా…UKG…ఏమిటో ఈ చదువులు…ఇక్కడా కథ మళ్ళీ మొదలు…:)

సో హౌ ఈస్ మై ఫేవరిట్ ఫెస్టివల్ విశేషాలు??

ఈ వినాయక చవితి మీకు సకల శుభాలను చేకూర్చాలని కోరుకుంటూ ..అందరికీ వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు….

బెంగళూరులో చేసుకున్న గౌరి గణేష హబ్బ గురించిన విశేషాలు తరువాత రాస్తానే…

ఓ భాష నేర్చుకున్న విధానంబెట్టిదనిన…

Standard

ఈ మధ్య పుస్తకాలు చదివి చాలా రోజులయ్యింది…దీని పైన రాయడం కూడా తగ్గింది…అసలు ఇన్ని రోజులు నేను దేని పైన రాసానా అని అనుకుంటూ నా బ్లాగ్ ఓపెన్ చేసా… పుస్తకాలతో పాటు పనిలో పని ఉన్న అన్ని టపాలు (నేను రాసిందే) ఒక సారి చదివేసా…

చదివాక బోధపడింది ఏమిటనగా ఎక్కువగా పుస్తకాలు ,నేను పరీక్షలు ఎలా రాసానా,హోం వర్క్ ఎలా చేసానా  అన్న దాని పై  ఎక్కువగా  రాసాను అని. బేసిగ్గా చెప్పొచ్చేదేమిటంటే ఇక్కడ ఇన్వాల్వ్ అయ్యిన విషయం చదువు,చదవడం,చదువూతూనే ఉండడం…

మీకు డౌట్ రావచ్చు వెళ్ళిన ట్రిప్పులు గట్రా దేనికిందకి వస్తుంది..అవి ఎక్సెప్షనల్  కేటగరీ అన్నమాట..

ఎంత సేపూ చదువులూ,చదవడం గోలేనా మనం కూడా స్కూల్లో కానీ కాలేజీలో కానీ ఏమైనా ఘనకార్యాలేమైనా చేసామా అని ఆలోచించా..అంటే క్లాసులు ఎగ్గొట్టి సినిమాలకి వెళ్ళడాలు, పరీక్షల్లో ఏమైనా కాపి గట్రా కొట్టడాలు,ఆన్సర్ పేపర్లు మర్చిపోయి ఇంటికి తీసుకెళ్ళి పోవడం…ఇట్టాంటివి… (అంటే మరీ సీరియస్ వి కాదనుకోండి మనం గుర్తు తెచ్చుకున్నప్పుడు మన పెదవుల పై  చిరునవ్వు తెచ్చేవి)

వెంటనే ఏమీ గుర్తు రాలేదు…

ఇలా కాదనుకుని చంద్రముఖి సినిమాలో రజనీ కాంత్ రాజు కారెక్టర్ ని ఆవాహన చేసుకున్నట్లు  నేను కూడా కళ్ళు మూసుకుని నా కారెక్టర్ని ఆవాహన చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించా…

అలా చేస్తే ఏమైనా దృశ్యములు అగుపిస్తాయేమో అని..దృశ్యములు అగుపించలేదు కదా శిరోభారం మాత్రం కలిగినది.

హతవిధీ ఏమి చేయవలె అని ఆలోచిస్తూ శిరోభారం తగ్గించుటకు మంచి స్త్రాంగ్ కాఫి పెట్టుకుని దాన్ని ఆస్వాదిస్తుండగా మనోఫలకం పై కాల యంత్రం  అనే పదములు గోచరించింది.

నేను నా స్టూడెంట్ లైఫ్ లో ఏమైనా చేసామా అని కనుక్కోవడానికి ఈ కాల యంత్రం ద్వారా ప్రయాణించి తెలుసుకుంటే పోలే అని అనిపించింది.

కానీ ఇప్పటికిప్పుడు ఈ కాల యంత్రం ఎక్కడ దొరుకుతుందబ్బా అని ఆలోచించగా మన ఆదిత్య 369 మరియు “యాక్షన్  రీప్లే “ సినిమా లో వాడిన టైం మెషీన్లు  గుర్తొచ్చింది. అడిగితే వాడుకోవడానికి ఇస్తామన్నారు.

ఇప్పుడసలు సమస్య ఈ రెండింటిలో ఏది సెలెక్ట్ చేసుకోవాలా అని .. అసలే  ఆదిత్య 369 లో వెళ్ళడం వల్ల మన వీరో వీరోయిన్లు వేరే వేరే కాలాల్లో చిక్కుకునిపోయి అష్ట కష్టాలు పడి తిరిగి వర్తమానంలోకి వస్తారు.అలాంటి సమస్యలేమైనా ఉంటాయా అని అడిగితే లేదు మేడం బానే పని చెస్తోంది కాని కొంచెం పాతపడింది అని ఆ కాలయంత్రం నిర్వహకులు చెప్పారు…అయినా మీకు నో వర్రీస్ వెళ్ళడానికి కావాల్సిన ట్రైనింగ్ మేమిస్తాముగా  అని  చెప్పారు.…

యాక్షన్ రీప్లే వారిది కనుక్కుంటే బోలెడు చార్జ్ చేస్తున్నారు..పైగా ముంబై నుండి ఇక్కడకి తెప్పించుకోవాలంట..ఆ మోడల్ నాకు నచ్చలేదు….పైగా ఆదిత్య 369 మన వారిది,పైగా మనం మనం లోకలూ..

సరే ఈ సెంటిమెంట్ తో నేను ఆదిత్య 369 లోనే ప్రయాణిద్దామని డిసైడ్ అయ్యా…ఇలా అనుకున్న వెంటనే ఎక్సైటింగ్ గా ఫీలై  వెంటనే వెళితే బాగుంటుంది అని అనిపించింది. కానీ ఆ రోజు బాగోక పోవడం వల్ల ఆ ప్రయత్నం కాస్తా విరమించాల్సి వచ్చింది. ఎందుకొచ్చిన రిసుకులే వెళితే ఎక్కడ ఇరుక్కుపోతామేమో అన్న భయం కూడాను…

మంచి రోజు చూసుకుని దేవుడికి పూలు పెట్టి, కొబ్బరి కాయ కొట్టి,హారతి ఇచ్చాక నేను ప్రయాణించేదానికి కూడా ఈ ఉపచారాలన్నీ చేసి  బండెక్కేసాను.సీట్లో కూర్చుని “దేవాధి దేవా,నేను సేఫ్ గా వెళ్ళి సేఫ్ గా లేండ్ అయ్యేలా చూడు స్వామి” అని ప్రార్థించుకుని మెషీన్ మీట నొక్కేసా…

సినిమాలో చూపించినట్టే గిర్రున తిరిగి ఒక ఫ్లాష్ మెరిసినట్లు అనిపించింది.అమ్మయ్య సేం టు సేం అలానే జరుగుతోంది కాకపోతే మనసులో ఓ మూలన భయం భయంగానే ఉంది ఎక్కడ వేరే కాలం లోకి వెళ్ళిపోతామేమో అని…

కొన్ని సెకన్ల తరువాత బానే ఉందనిపించింది…ఇంక ఏ సంవత్సరంలోకి వెళ్ళాలో డాటా ఇమ్మని బీప్ బీప్ అని అడుగుతోంది…

సరే ముందుగా మనం ఇంజినీరింగ్ రోజుల నుండి ప్రారంభిద్దాము  అని అనుకుంటూ ఆ యియర్ ఇచ్చా..

కరెక్ట్గా నేను  ఇంజినీరింగ్ ఫినల్ యియర్  చదువుతున్న సంవత్సరంలో కి వెళ్ళిపోయాము..నేనూ నా మెషీనూ…

  • బుద్దిగా పుస్తకాల సంచి తగిలించుకుని బండి  స్టార్ట్ చేస్తున్న నేను(అప్పుడు  మనకో టూ వీలర్ ఉండేది లేండి…)
  • అతి జాగ్రత్తగా ట్రాఫిక్ రూల్స్ పాటిస్తూ కాలేజీలో  కరెక్ట్ పార్కింగ్ ప్లేస్ లో బండి పార్క్ చేస్తున్న నేను
  • పుస్తకాల సంచితో క్లాస్ లోకి వెళ్తున్న నేను
  • బుద్దిగా మేస్టార్లు చెప్పింది నోట్సు లోకి ఎక్కిస్తున్న నేను…ఆ రాసుకున్న నోట్స్ మొత్తం క్లాసులో సర్కులేట్ అవుతోంది
  • పక్క క్లాస్ మేట్స్ క్లాసులు బంక్ కొడుతున్నా..మనం క్లాసులో కూర్చుని నోట్సు రాసుకుంటున్నాము.
  • బుద్దిగా పరీక్షలకి ప్రిపేర్ అవుతున్న నేను…

ఫైనల్ ఇయర్ కదా అలానే ఉంటుందిలే అనుకునేరు…మొదట నాక్కూడా అలానే అనిపించింది…తరువాత వరుసగా తృతీయ,ద్వితీయ,మొదటి సంవత్సరములలో కూడా సేం టు సేం ఇవే దృశ్యాలు రీపీట్ అయ్యాయి..

ఇదేమిటి నా ఇంజినీరింగ్ కాలంలో నేనింత సిన్సియర్ గా ఉన్నానా అని నేను హాశ్చర్య పోయాను…మరీ బొత్తిగా కళా పోసణ కూడా లేకుండా పోయింది అని అనుకుంటూ పొనిలే ఇంటర్ లో అన్న చూద్దాము ఎలా గడిపేమామో అనుకుంటూ ఇంటర్ చదువుతున్న సంవత్సరం లోకి వెళ్ళా…

అబ్బో అక్కడింకా దారుణంగా ఉంది నా సినిమా…

వారంలో ఏడు రోజులు చిత్తక్కొటేస్తున్నారు జనాలు… ఎంసెట్,ఐ.ఐ.టి ల  క్రేజ్ లో నేనూ కొట్టుక్కు పోతున్నాను.

ఇక్కడా ఇంతేనా అని నీరసం ఆవహించింది …పోనీ స్కూలు జీవితం లోకి వెళ్దాము అని నన్ను నేను సముదాయించుకుంటుండగా  ..అక్కడా ఏముంటుంది నా మొహం అవే సీన్లు రిపీట్ అవుతాయి వద్దు లే పోదాము పదా నా ఆత్మ సీత చెప్తోంది…ఇంత దూరం వచ్చాము కదా అది కూడా చూసుకొని పోతే నాకు బాగుంటుంది అని ఆత్మ సీత కి నచ్చచెప్పి తిరిగి మొదలెట్టా…

ఇక్కడా ఇంతే ….పైగా మేడం కూతురనే టాగ్….(మా అమ్మ మా స్కూల్లో హై స్కూల్ సెక్షన్స్ కి వెళ్ళే వారు) .మాక్కూడా కొన్ని క్లాసులు తీసుకున్నారు…కరెక్ట్ గా లంచ్ తరువాత ఫస్ట్ పీరియడ్ ఉండేది…నిద్ర ఆపుకోలేక,క్లాసు వింటున్నట్లు కవర్ చేయలేక తెగ కష్టపడి పోయా….ఇది చూసి కొంచెం తుత్తి కలిగినది..(అల్ప సంతోషి)

ఇహ అప్పటికి అర్ధం అయ్యిపోయింది ఈ కాల ప్రయాణం ఇక వృథా…నాకు ఇంతే రాసుంది అని…వెన్నక్కెళ్ళిపోదాము అని డిసైడ్ అయ్యేంటలో నా ఆత్మ సీత ఓ ఉచిత సలహా ఇచ్చింది ఓ సారి నీ L.K.G,U.K.G,ఫస్ట్  క్లాసుల టైంలోకి వెళ్ళు..ఆ టైం లో ఖచ్చితం గా ఏదో ఒకటి చేసుంటావు అని…

సరే అని ఈ సారి క్లాసు వైస్ గా వెళ్తున్న నేను డైరెక్టుగా  ఫస్ట్ ,సెకండ్ క్లాసు టైంలోకి వెళ్ళిపోయా…

అక్కడ క్లాసులో మా సిస్టర్ (నేను సిస్టర్స్ కాన్వెంట్ లో  చదివాలెండి) బోర్ద్ పైన ఏదో రాస్తున్నారు..

ఇంతలో వేరే సిస్టర్ రావడం తో ఆవిడతో ఏదో భాషలో మాట్లడుతున్నారు…రాసుకుంటున్న నేను ఓ చెవు అటు వైపు పడేసి ఏం మాట్లాడుతున్నారా అని వింటున్నాను…

తరువాత సాయం కాలం అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళి  వాళ్ళిలా అంటున్నారు అని వాళ్ళు చెప్పింది అంతా చెప్పా…ఈ సారి హాస్చర్య పోవడం మా అమ్మ వంతయ్యింది…

ఈ దృశ్యాన్ని చూస్తున్న నేనూ హాశ్చర్య పోయా…

“స్కూల్లో నేర్చుకున్న భాషలు మూడైతే నేర్చుకోని నేను అర్ధం చేసుకున్న నాలుగో భాషా ఏమిటా అని?” 

P.S:ఇప్పటికే టపా లెంత్ ఎక్కువయ్యింది అందుకే మిగతాది నెక్స్ట్ టపాలో కంటిన్యూ చేస్తా… తలైవర్ బొమ్మ కోసం ప్రయత్నిస్తే నేను అనుకుంది దొరకలేదు..ఏదో నచ్చింది పెట్టా(స్వల్ప అడ్జస్ట్ మాడి)